اگر عمدا يا از روى فراموشى پيش از وقت بگويد باطل است . مسأله 955 - اگر پيش از گفتن اقامه شك كند كه اذان گفته يا نه بايد اذان را بگويد ، ولى اگر مشغول اقامه شود وشك كند كه اذان گفته يا نه ، گفتن اذان لازم نيست . مسأله 956 - اگر در بين اذان يا اقامه پيش از آن كه قسمتى را بگويد شك كند كه قسمت پيش از آن را گفته يا نه ، بايد قسمتى را كه در گفتن آن شك كرده بگويد ولى اگر در حال گفتن قسمتى از اذان يا اقامه شك كند كه آنچه پيش از آن است گفته يا نه ، گفتن آن لازم نيست . مسأله 957 - مستحب است انسان در موقع گفتن اذان رو به قبله بايستد وبا وضو يا غسل باشد ودستها را به گوش بگذارد وصدا را بلند نمايد وبكشد وبين جمله‌هاى اذان كمي فاصله دهد وبين آنها حرف نزند . مسأله 958 - مستحب است بدن انسان در موقع گفتن اقامه آرام باشد وآن را از اذان آهسته‌تر بگويد وجمله‌هاى آن را به هم نچسباند ولى به اندازه‌اى كه بين جمله‌هاى اذان فاصله مىدهد بين جمله‌هاى اقامه فاصله ندهد . مسأله 959 - مستحب است بين اذان واقامه يك قدم بردارد ، يا قدرى بنشيند يا سجده كند يا ذكر بگويد يا دعا بخواند يا قدرى ساكت باشد يا حرفى بزند يا دو ركعت نماز بخواند ، ولى حرف زدن بين اذان واقامه نماز صبح ونماز خواندن بين اذان واقامه نماز مغرب مستحب نيست . مسأله 960 - مستحب است كسى را كه براي گفتن اذان معين مىكنند عادل ووقت شناس وصدايش بلند باشد واذان را در جاى بلند بگويد . ودر صورتي كه از بلندگوها استفاده شود مانعى ندارد گوينده اذان در محل پائين قرار گيرد . مسأله 961 - شنيدن اذان از راديو وضبط صوت ومانند آن براي نماز كافى نيست بلكه خود نمازگزاران بايد اذان بگويند .